Krijgen we onze privacy ooit nog terug?

door

camera, 360, cctv

door

Column - Privacy is een groot goed, maar een steeds grotere groep kan dat niet zoveel schelen. Het is jammer dat Sun's Scott McNealy gelijk had.

Ik weet nog goed dat ik n 1999 geagiteerd reageerde toen CEO Scott McNealy van Sun Microsystems zei over privacybescherming van consumenten: "Je hebt sowieso nul privacy. Wen er maar aan!" Ik vond de man behoorlijk arrogant overkomen en wist toen nog niet dat hij later gelijk zou krijgen; eerder dan we gehoopt hadden.

Zijn gechargeerde claim heeft sindsdien bijval gekregen van online grootheden als Google's Eric Schmidt en Facebook-oprichter Mark Zuckerberg. Collega Galen Gruman schreef onlangs een prima artikel dat goed beschrijft hoe de privacy van de eindgebruiker steeds meer in het gedrang komt.

Bescherming persoonsgegevens? Moet dat?

Zuckerberg kent onze kinderen en naasten beter dan wij doen, dankzij alle data die we vrijwillig aan Facebook overdragen - bewust en onbewust. Wat de zaak verergert is dat er nu een generatie opgroeit die nauwelijks bewust is of enige verwachtingen koestert ten aanzien van online privacy. Ze weten niet wat de waarde daarvan is in een vrije maatschappij of wat het verlies ervan kan betekenen. Ook de meeste jonge volwassenen hebben waarschijnlijk weinig op met rechten die zijn vastgelegd in de grondwet en de Amerikaanse constitutie.

Waarom zouden ze? Bijna de hele wereld doet alsof het de normaalste zaak van de wereld is om netwerkverkeer af te luisteren. Sociale mediasites veranderen zonder mededeling instellingen waardoor privédata publiek worden gemaakt. Veel websites verbergen hun privacyregelement en instellingen zo diep dat je de zoektocht ernaar maar opgeeft. En wanneer je er toch bij geraakt, zijn deze reglementen onleesbaar en vaak zo algemeen, dat het absoluut niet duidelijk is welke informatie verzameld wordt en hoe deze wordt gebruikt. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar privacyschenders maken de dienst uit.

Wetten worden met voeten getreden

Spam tiert welig. Ongevraagde telefoontjes en ongeadresseerd reclamewerk nemen nog steeds toe, ondanks verschillende vormen van consumentenbescherming. In rechtszaken blijkt het voor politieambtenaren legaal om je vuilnis te doorzoeken en kunnen we via GPS gevolgd worden zonder officieel bevel. Dat er altijd aanleiding moet zijn voor een verdenking en er sprake moet zijn van bewijs, wordt vaak vergeten.

Criminelen worden gevolgd via mobiele telefooncoördinaten, betaalverkeer en verkeerscamera's. Dat maakt me niet zoveel uit. Wat me wel uitmaakt, is dat verkeerscamera's elk nummerbord wat voorbij komt opslaan en controleren. Er zijn in de VS zelfs winkels die klanten via hun GSM volgen zonder dat je de mogelijkheid tot opt-out krijgt.

Wat me echt op de kast krijgt, zijn de zogenaamde US Fusion Centers. Deze door Noord-Amerika verspreide centra aggregeren publieke en private informatie van individuen. Ze zijn opgezet na 9/11 en oorspronkelijk alleen bedoeld om terroristen te volgen. De volgen nu bijna iedereen. Op moment van schrijven is het bestaan van bijna 73 Fusion Centers bevestigd.

Fusion Centers houden telefoongesprekken, internetverkeer, satellietverkeer, sms'jes, e-mail, en verkeer op social mediasites in de gaten. Ze houden banktransacties, creditcards, kinderdagverblijven, bekeuringen en hotelverblijven bij en werken samen met 's werelds grootste bedrijven. Wat ze doen, doen ze zonder gerechtelijk bevel en zonder gerede verdenking. De pelgrimsvaders zouden versteld staan wat het volk hun overheid allemaal toestaat.

'Ik heb niets te verbergen!'

Veel lezers (en zeker hun kinderen) begrijpen wellicht niet waarom het zo'n groot probleem zou zijn dat de overheid informatie inwint over zijn burgers. Wat maakt het uit als je eens in de zoveel tijd door politie staande wordt gehouden? Als je onschuldig bent, is het misschien even lastig, maar ga je altijd vrijuit. Toch?

Onze wetten zijn erop gemaakt dat je niet zomaar lastig gevallen mag worden zonder dat daar gerede aanleiding voor bestaat. Vergelijk het eens met landen waar die wetten niet gelden. Daar worden mensen door politietroepen uit huizen gehaald en zomaar vastgezet, gemarteld of erger nog.

Wanneer een overheid informatie vergaart, misbruikt het deze altijd. Het verzamelt teveel, te vaak informatie en gebruikt het voor illegale doeleinden - altijd! Geloof je me niet? Neem dan eens een kijkje in het archief van collegasite Webwereld en zoek op 'privacy' of lees de boeken The Puzzle Palace en Body of Secrets van James Bamford eens door. Beide boeken zitten tjokvol historische voorbeelden van falende overheden. Als je deze boeken leest, zul je anders gaan denken over het lekken van informatie en erachter komen dat het niet zomaar onschuldige gebeurtenissen zijn. Zij bevrijden je van het geloof dat onze eigen verkozen volksvertegenwoordigers altijd de regels volgen bij het verwerken van informatie die wij ze toestaan over ons te verzamelen.

Vrees voor de toekomst

Ik denk dat dit mij het meest raakt. We staan bedrijven en overheden zonder blikken of blozen toe privé-informatie te verzamelen. We bieden het aan alsof het van ons verwacht wordt. In veel gevallen smeken we dat onze privacy wordt opgegeven. Galen Gruman draagt een aantal voorbeelden aan van bedrijven die het niet zo nauw nemen met privacy en waarbij het lijkt alsof dit nu niet zoveel uitmaakt, maar die gegevens hebben gelekt die in de toekomst burgers in gevaar zouden kunnen brengen. De digitale wereld laat dit sneller gebeuren dan gedacht.

Natuurlijk wist Scott McNealy het ons in 1999 al te vertellen - nog eerder was het George Orwell.

eerst ▾ Reacties

De reacties worden ingeladen...

Insider naam

 
{$quantity}%

Mijn insider overzicht Uitloggen

Briefcase({$quantity}) Mijn Downloads({$quantity})

Word insider

  • Exclusieve content
  • Achtergrond verhalen
  • Praktische tips

Topbedrijven met ICT vacatures

25 SEPTEMBER: IT INNOVATION DAY
 
dagen
:
 
uren
:
 
min.
:
 
sec.

Computerworld nieuwsbrief

Ontvang tweemaal per week een overzicht van de laatste achtergrondartikelen in uw mailbox.