Innovatie is verplicht dezer dagen in de IT. Maar daarom is het nog niet eenvoudig. Over de afkeer bij ondernemingen van verandering, de vraag waarom risico onlosmakelijk verbonden is aan innovatie, en hoe rapid prototyping ondernemingen kan helpen het risico beter in de hand te houden.
Innovatie is verplicht dezer dagen in de IT. Maar daarom is het nog niet eenvoudig. Goed innoveren is een uitdaging waar leiders regelmatig voor komen te staan. Sommige organisaties (als ze geluk hebben) krijgen in zo’n geval Michael Schrage over de vloer. Hij is verbonden aan het MIT via het e-Markets Initiative van het Media Lab en is bovendien een van de belangrijkste adviseurs van het Security Studies Prodram. Als het gaat over innovatie, wordt hij beschouwd als een van de smaakmakers. In een interview met Brian Carlson, hoofdredacteur van onze zustertitel CIO.com, sprak hij over de afkeer bij ondernemingen van verandering, de vraag waarom risico onlosmakelijk verbonden is aan innovatie, en hoe rapid prototyping ondernemingen kan helpen het risico van innovatie beter in de hand te houden.
Hoe krijg je ondernemingen zo ver dat ze de noodzaak tot verandering omarmen?
“Om eerlijk te zijn denk ik dat het onmogelijk is organisaties de noodzaak tot verandering te laten omarmen. Organisaties gedragen zich wat dat betreft net als alcoholisten. Gregory Bateson had zo’n prachtige uitspraak wat dat betreft. Er zijn twee dingen nodig om iemand zo ver te krijgen: de eerste stap is dat ze erkennen dat ze alcoholisten zijn, en de tweede is dat ze wakker moeten worden in de goot. Op dezelfde manier denk ik dat organisaties eerste moeten erkennen dat ze geen zin hebben om te veranderen, en dat ze vervolgens eerst een soort crisis moeten doormaken voor ze daadwerkelijk stappen gaan ondernemen.”
Hoe besluit je wat voor veranderingen een organisatie moet doormaken?
“Als een organisatie mij inschakelt, en als ze dan over verandering en innovatie beginnen, zal ik om te beginnen veel tijd investeren in luisteren – maar meer naar de toon dan naar de inhoud. Ik besteed bijvoorbeeld veel aandacht aan de hoeveelheid frustratie in de stemmen van de mensen met wie ik praat, die bij me klagen. En dan negeer ik zo’n beetje wat er precies gezegd wordt en concentreer me op wat mensen precies doen. Ik geloof sterk in de waarde van daden boven woorden. En ik denk dat er maar één manier is waarop een organisatie echt constructieve stappen kan nemen om te innoveren of te verbeteren, namelijk door niet te kijken naar de woorden die ze gebruiken, maar door de acties die ze ondernemen en het gedrag dat ze vertonen zorgvuldig te analyseren.”
Hoe vind je de balans tussen de noodzaak tot innovatie die leidt tot een positieve en blijvende verandering, en de noodzaak om risico’s te managen en de verkeerde soort verandering te vermijden?
“Nou, dat is best interessant, als je het hebt over innovatie en risico’s: net zoals Milton Friedman zo graag zei dat iets als een gratis lunch niet bestaat, is er ook niet zoiets als innovatie zonder risico. En ik denk dat het een van de grootste zwendelarijen is die rondgaan in organisaties over de hele wereld: het idee dat risico het lelijke stiefkind is van de noodzaak tot blijvende, duurzame innovatie, terwijl in werkelijkheid innovatie die wérkelijk verschil maakt overduidelijk onmogelijk is zonder risico’s te creëren. Belangrijker nog: innovatie zorgt niet alleen voor risico’s, het zorgt ook voor nieuwe risico’s juist omdat het innovatief is, en dus zullen het risico’s zijn die je nog niet vaak bent tegengekomen.