Sinds 1994 ben ik online en maak ik gretig gebruik van bijna alle zakelijke mogelijkheden die het internet ons biedt. Sinds 2000 werk ik intensief met social networks. Ze zijn voor mij naast een bron van vermaak ook zakelijk uitermate nuttig gebleken. Onlangs heb ik op het gebied van social media de balans maar weer eens opgemaakt. Waar sta ik zoal ingeschreven en is het bruikbaar voor de zakelijke praktijk of privé? Ai, meer dan 51 social networking sites. Hoog tijd om een paar nutteloze profielen en sites uit mijn lijstje te gooien. De tijd is voorbij dat ik iedere netwerksite wil testen en er op aanwezig wil zijn. De digitale sporen met verouderde profielen gaan we binnenkort maar eens aanpakken. Wat voor mij ooit begon met ICQ is uitgegroeid tot een digitale spaghetti van profielen en sociale media en messengertools. WAYN, Brightkite, VisualCV, Ning, Gist, Doostang, Unyk, Eacademy, Recruitmentblogs, Pipl, Delver, Hi5, Zoominfo, Digg, Magnolia, Delicious, Plurk, Schoolbank, Technorati, Viadeo, Spoke, Pingfm, Joso, Facebook, Spock, Twhirl, Zoodango, Xing, Friendfeed, Marzar, Yorz etc. Ik kom er niet meer doorheen. Laat staan een kandidaat of opdrachtgever.

Wie gaat eruit en wat blijft? Na enige analyse van mijn netwerkprofielen en gebruik, kom ik er achter dat er voor mij maar 3 nuttige sites zijn. LinkedIn en Xing gebruik ik voor zakelijke contacten en als digitaal uithangbord van mijn bedrijf. Mijn Facebook-account gebruik ik voor de internationale prive contacten. Er is een aantal sites die ‘nice to have’ zijn, zoals bijvoorbeeld een Spock- of Plaxo-profiel. Maar veel toegevoegde waarde in mijn dagelijkse werk en privé-situatie hebben ze niet. Wat wel een steeds grotere impact krijgt, als tijdbesteding en als tijdverdrijf, is mijn Twitter-profiel en de Tweetdeck-applicatie. Een aantal maanden geleden was Twitter voor mij nog een idioot fenomeen. Zo nu en dan werd ik door Twitteraars van het eerste uur in Nederland gestalkt met Tweets. Ik vond het niets, zag er geen zakelijke toepassing voor en privé zag ik het mijzelf al helemaal niet gebruiken. Maar sinds kort ben ik om. Hoewel ik mij nu wel afvraag of Twitter voor mij een productiviteitstool is of een timewaster.

Laten we er voor deze column gemakshalve maar vanuit gaan dat het wat gaat opleveren.

Wat is Twitter, en hoe gebruik je het om bijvoorbeeld een nieuwe baan te vinden? Hiervoor heb ik twee twitteraars van het eerste uur, beiden hooggenoteerd in de Twittergids, een aantal vragen gesteld (via Twitter, uiteraard). @petrah (Petra Hubbeling) is in het dagelijks leven manager interim recruitment bij Newpeople, een bureau gespecialiseerd in kandidaten op het vlak van digitale marketing, communicatie en sales. @GordonLokenberg (Gordon Lokenberg) is partner bij Rise. Hij adviseert organisaties bij de inrichting van hun wervingsprocessen via internet en traint professionele recruiters die een stap voor op de rest willen zijn.

Allereerst heb ik voor onze discussie op Twitter maar een hashtag+keyword aangemaakt, #twoppers, te vinden op http://search.twitter.com/search?q=twoppers. Voor niet-twitteraars komt dit misschien wat technisch over, maar ik ga het hier niet uitleggen: een mooie uitleg vind je in de diverse twitter gidsen voor dummies. De drie centrale vragen die ik @petrah en @GordonLokenberg heb gesteld:

1. Is er door Twitter al iets bijzonders gebeurd in je vakgebied van recruitment?

2. Is Twitter voor jou een strategisch instrument voor kandidaat / opdracht verwerving?

3. Zijn er naast Twitter nog andere innovatieve instrumenten die je gebruikt?

Draai je de antwoorden op deze vragen om als kandidaat, dan heb je een verkorte handleiding: Hoe jezelf te presenteren op Twitter. Ik kan hier natuurlijk de gehele discussie integraal neerzetten, maar ik krijg voor deze column van mijn hoofdredacteur niet betaald per woord, dus ik zal mij beperken tot enige goede uitspraken en conclusies.

Voor de recruiter is Twitter zowel een push als pull tool voor cv's en opdrachten. Met diverse zoekwoorden weten @petrah en @GordonLokenberg kandidaten te traceren voor hun opdrachten. Het is dus zaak voor een kandidaat die gevondne wil worden de juiste zoekwoorden en tags in zijn of haar Twitterprofiel en Tweets te gebruiken. Om gevonden te worden zal je je profiel ook open moeten stellen - dus geen slotje!

Twitter als kanaal voor kandidaten die op zoek zijn naar een nieuwe baan / opdracht heeft potentie, volgens @petrah en @GordonLokenberg. Dit geldt echter niet voor alle kandidaten. Zowel @petrah als @GordonLokenberg zien veel kandidaten met een marketing, sales en new media achtergrond langskomen, en dit is dan ook hun markt. De andere doelgroepen op de arbeidsmarkt zitten nog niet intensief op Twitter.

Volgens @petrah is het voordeel van Twitter dat je latente behoeften wakker kunt maken: dat lukt met andere kanalen lastiger. Naast Twitter gebruikt zij ook ander netwerken, zoals Linkedin, Plaxo en Facebook. @GordonLokenberg maakt veel gebruik van diverse apps en zoekt ook ondermeer via Youtube. De gehele Twitter & Recruitment-discussie is na te lezen op http://search.twitter.com/search?q=twoppers.

Wil je contact met deelnemers aan de chat, dan kan dat via:

http://twitter.com/petrah

http://twitter.com/GordonLokenberg

http://twitter.com/fusionsearcher

Infoworld is uiteraard te volgen op

http://twitter.com/infoworldnl

alt="" border="0" style="float: left; " />

Harald Agterhuis is Executive Searcher en Ondernemer. Zijn specialisatie en interessegebied is de ICT-branche. Momenteel geeft hij samen met zijn collega's bij FusionSearchers uitvoering aan ICT-gerelateerde executive search-opdrachten binnen diverse verticals. Naast deze verticals assisteert hij continu technology bedrijven bij de invulling van hun personeelsbehoefte.

Reageer