Zo verhuis je een datacenter

Terwijl het stof neerdaalt op de laatste resten van een succesvolle verhuizing van een fysiek datacenter, verzorg ik mijn gekneusde en gesneden vingers, en probeer ik met een goede whisky in de hand de leermomenten op een rij te zetten. Ik zei "succesvolle", maar eigenlijk bestaat een mislukte verhuizing van een datacenter helemaal niet: wanneer er iets mis gaat heb je eigenlijk geen andere keuze dan doorgaan totdat alles geïnstalleerd is en werkt.

Toch is een succesvolle datacenterverhuizing geen kwestie van geluk. Of het nu een relocatie betreft of de bouw van een heel nieuw datacenter: er moeten gedetailleerde plannen worden gemaakt, maanden of zelfs jaren van te voren.

Drie methoden

Er zijn verschillende manieren om een datacenter te verhuizen. Als het budget en de aanwezige vaardigheden het toestaan is de meest eenvoudige manier een volledig nieuw datacenter op te bouwen op de nieuwe locatie, high-bandwidth links tussen de oude en de nieuwe locatie te plaatsen, en virtualisatietools te gebruiken om alle virtuele machines van de ene kant naar de andere te verhuizen - live. Dat noemen we de 'dupliceermethode'.

Hierbij moet je uitgaan van een volledig gevirtualiseerde infrastructuur en een gigantisch budget omdat je in feite een tweede datacenter naast de oude plaatst. Het voordeel van deze methode is dat je op deze manier weinig tot geen downtime hebt en dat je de beschikking krijgt over een gloednieuwe computing omgeving met nieuwe servers, opslag en core netwerkcomponenten. Bovendien zit je niet meteen vast aan een gedwongen strakke planning. Helaas is dit voor de meeste organisaties een veel te dure oplossing.

Een andere oplossing is de 'hybride methode', waarbij sommige delen van het nieuwe datacenter vooraf alvast worden klaargezet, zoals de racks en het basisnetwerk. Wanneer het moment van de relocatie daar is wordt het oude datacenter gesloten en worden de servers en de opslag fysiek verhuisd naar de nieuwe locatie, waar alles in de racks wordt gezet en van kabels wordt voorzien, waarna de hele boel opnieuw online wordt gebracht.

Dit is een stuk goedkoper dan de dupliceermethode, maar het resulteert wel in minimaal een dag downtime en de dreiging van data- en serviceverlies. Bovendien heb je voortdurend een zwaard boven je hoofd hangen als belangrijke diensten en applicaties enige tijd niet beschikbaar zijn, en als een storage array eigenwijs weigert zijn werk te doen, mag jij met het zweet op je voorhoofd een oplossing proberen te zoeken terwijl de rest van het bedrijf (en vooral het hoger management) in je nek staat te hijgen.

De laatste optie is de 'verhuismethode', waarbij het nieuwe datacenter alleen voorzien wordt van energie en koeling, en alle overige hardware verhuisd wordt van de ene locatie naar de andere: racks, servers, netwerk, storage, het hele gebeuren. Dit is de goedkoopste methode, maar ook noodzakelijkerwijs de moeilijkste en ook de oplossing die het meeste tijd kost.

Houd rekening met het ergste

De meeste bedrijven die hun kantoor en/of datacenter verhuizen zullen kiezen voor een zekere mengeling van de twee laatste methoden. De peperdure duplicatiemethode geeft de meeste zekerheid, al was het maar omdat je alle tijd hebt om te zorgen dat alles klopt en werkt voordat je overgaat. De enige manier om je ervan te verzekeren dat de andere methoden goed aflopen, is door heel zorgvuldig te plannen, inclusief het uitwerken van alle slechtst denkbare scenario's vlak voor de eigenlijke verhuizing.

Denk bijvoorbeeld eens aan de backbone. Het bestaande datacenter heeft wellicht een paar glasvezelverbindingen van een T1 carrier, waarmee het verbonden is met het internet en een WAN. Zonder een verbinding met de backbone is het datacenter feitelijk waardeloos. Maar je kunt er op rekenen dat de carriers alle tijd van de wereld nemen om die glasvezelverbinding naar de nieuwe ruimte door te trekken, ongeacht wat je in je SLA hebt staan.

Het is het beste ervan uit te gaan dat, zelfs met vier of vijf maanden vooraankondiging, de glasvezelverbinding met de backbone niet op orde is ten tijde van de verhuisdatum. Je kunt beter je geld zetten op een of twee standaard zakelijke kabelverbindingen. Deze worden over het algemeen veel sneller geïnstalleerd dan nieuwe dedicated glasvezelverbindingen of T1/T3 circuits, en je kunt er even mee voort. Het is niet ideaal, maar het is beter dan niets als het bij de carrier te laat is doorgedrongen dat voor de aanleg van een glasvezelverbinding naar de nieuwe locatie vergunningen, procedures, verkeersomleidingen etc. nodig zijn en er dus ongewenste (maar voorspelbare) vertragingen optreden.