4 slechte gewoontes van IT-managers

Het valt niet altijd mee de manager te spelen als je gewend bent je handen uit de mouwen te steken en zelf het werk te doen. Het komt nogal eens voor dat IT-ers eigenlijk helemaal niet zo zitten te wachten op zo'n leidinggevende positie. Natuurlijk: het is een hele eer, het is ook niet meer dan terecht dat je na al die jaren en met jouw ervaring die stap maakt, en het salaris is ook niet verkeerd. Maar van managers wordt toch wel iets meer verwacht dan alleen maar het laatste woord hebben. Het is een verantwoordelijke positie, waarbij je niet alleen verantwoordelijk bent voor wat er uit je eigen handen komt, maar voor wat je hele team presteert - sterker nog: wat jij doet kan bepalend zijn voor het succes van de onderneming.

Die druk is niet voor iedereen even prettig, en veel beginnende IT-managers reageren op die verantwoordelijkheid door heel erg hard te werken. Wat ze vergeten is dat het er bij managers niet om gaat dat je veel doet - het gaat erom dat je zorgt dat wàt er gebeurt, goed gebeurt.

Coaches kennen de verschijnselen, en wat ze vooral aanraden is dat je geregeld een stapje terug doet om te reflecteren op je eigen prestaties. “Neem wat afstand," zegt business consultant en carrièrecoach Michael Ehling. “Neem de tijd om na te denken, te dromen en te kauwen op de manier waarop je de zaken aanpakt. Zorg dat je het grote plaatje in het oog houdt. Als je ruimte maakt voor zelfreflectie, geef je jezelf de kans constructieve gewoontes aan te leren waarmee je je productiviteit en effectiviteit kunt verbeteren."

In dit artikel zetten we een aantal slechte gewoontes van IT-managers op een rij, zoals we die in de praktijk voorbij hebben zien komen. Er zijn er ongetwijfeld meer, dus deel vooral in de reacties onder dit artikel wat je eigen ervaringen zijn - en hoe je daar mee omgaat.

Slechte gewoonte 1: je focus verliezen

In de sport is het een bekend verschijnsel: als je je concentratie verliest, verlies je de wedstrijd. Van managers wordt verwacht dat ze hun aandacht moeiteloos verdelen over tal van onderwerpen die hun aandacht vragen, maar voor typische IT-ers is dat veelal een struikelblok: vaak zijn ze juist in de IT gerold omdat ze een voorkeur hebben voor taken die logisch en lineair zijn. Die manier van werken vereist ononderbroken aandacht gedurende een langere periode - en als IT-manager komt daar weinig meer van terecht. Ingelaste vergaderingen, gebruikers die een oplossing voor hun problemen eisen en andere verantwoordelijke taken doorbreken voortdurend je concentratie. Uit pure frustratie gaan ze vaak nog harder werken om hun taken af te krijgen, wat de problemen alleen maar verergert.

Ook Ehling signaleert dat sommige IT-managers geneigd zijn zichzelf in werk te begraven om toch maar vooral niet gestoord te worden. Het is een soort verdedigingsmechanisme: het liefst zouden ze zien dat al die afleiding helemaal niet plaatsvindt, maar ze ontkomen er niet aan - en dus verbergen ze zich achter een muur van werk. Maar het probleem gaat niet weg, want al die kleine afleidingen maken nu eenmaal deel uit van het werk van de manager. IT-managers die zich op die manier verschuilen, wekken de indruk dat ze weglopen voor hun verantwoordelijkheden, of op zijn minst dat ze niet geïnteresseerd zijn in wat er verderop in het bedrijf gebeurt. Dan is het ook niet gek dat ze niet betrokken worden bij belangrijke beslissingen, of dat hun carrière knarsend tot stilstand komt, vindt Ehling.

Hoewel het uiteraard per persoon verschilt hoe je dit probleem het beste aanpakt, zijn er wel wat tips te geven die de omgang met dit soort problematiek vergemakkelijken. Als je weet dat je het beste functioneert als je je op een ding tegelijk kunt concentreren, geef jezelf dan de ruimte om dat te doen. Dat betekent niet alleen timemanagement (blokkeer ruimte in je agenda voor alle taken die je belangrijk vindt - dus ook voor ontspanning, inlezen en andere 'triviale' taken), maar ook dat je bewust probeert iets helemaal wel óf niet te doen.

Hoe druk je ook bezig bent met je rapport of je schema, probeer jezelf te dwingen iemand die bij je aanklopt je volle en onverdeelde aandacht te geven. Iemand merkt het direct als je tijdens een gesprek met je hoofd nog half bij een ander probleem zit, en jij hebt als hij weg is de grootste moeite om weer in je flow te komen. Maak daarom een duidelijk onderscheid. Ga desnoods ergens anders zitten, pak er koffie bij, sla je boek dicht, zet je scherm uit; koppel een fysieke handeling aan je beslissing om je onverdeelde aandacht nu even op een ander onderwerp te richten. Het voordeel is (in het ideale geval) dat zo'n onderbreking verandert van een irritatiefactor in een welkome afleiding, vergelijkbaar met een rondje om. Daarna kun je weer fris verder met je taak - wellicht helpt het je zelfs om tot een nieuw inzicht te komen. En de mensen met wie je hebt gesproken zullen blij verrast zijn dat je hun probleem zo serieus hebt opgepakt.