6 Smerige klusjes in de IT

Denk je dat je een vervelende baan hebt? Wacht maar tot je beschimmeld voedsel en kakkerlakken uit een afgeschreven PC mag vissen, of je gevraagd wordt uit te zoeken wat je collega’s online hebben uitgespookt terwijl ze eigenlijk aan het werk hadden moeten zijn. Er valt in de IT geen eer te behalen totdat je in een halve meter diepe plas water hebt gestaan terwijl je met een ingeplugde server in je handen probeert niet geëlektrocuteerd te raken, of zolang je niet in het vizier van een scherpschutter beland bent terwijl je probeert een communicatielink te installeren, of je zorgen hebt moeten maken over bommen die afgaan terwijl je met netwerkprotocollen aan het prutsen bent.

We nemen een kijkje bij de toegewijde geeks die dergelijke banen hebben en vragen ons af hoe ze onder moeilijke omstandigheden kunnen overleven of in sommige gevallen zelfs goed gedijen.

Bedenk de volgende keer dat je je ergert aan je werk: het kan altijd erger.

Lees ook:
Nog eens 7 smerige ICT-klusjes
10 Nieuwe horrorverhalen uit de IT

Smerig Klusje Nr. 1: Systeemhygiëne-engineer

Bierblikjes. Voedselverpakkingen. Sigarettenpeuken. Beschimmeld brood. Kakkerlakken. Dingen die je normaal gesproken onderin een vuilcontainer aantreft – alleen in dit geval is deze container de kast van een afgedankte computer.

Het hoort allemaal bij deze baan bij Redemtech, een bedrijf dat oude hardware verwerkt die Fortune 500 bedrijven niet langer willen hebben. Iemand moet al deze rommel doorzoeken om te zien wat er gered kan worden en wat er weg moet, zegt Chomroeun "C-Ron" Sith, technisch supervisor bij Redemtech in Grove City, Ohio (geen familie van de Dark Lord).

Er zit veel verschil in, maar Sith zegt dat ongeveer de helft van de systemen die hij tegenkomt kan worden opgeknapt en doorverkocht. De andere helft wordt op milieuvriendelijke wijze gerecycled. Voordat dit gebeurt moet de hardware worden nagekeken en schoongemaakt – en dan wordt het een smerig werkje.

“Sommige van deze apparaten zien eruit alsof ze jarenlang achterin een pakhuis hebben gestaan,” zegt hij. “Ze zitten onder het stof, met spinnenwebben, rattenkeutels en kakkerlakken erin. Soms zijn ze zo verroest dat je handen oranje worden wanneer je ze optilt. Eén van de systemen die we binnenkregen zat onder de make-up. Elke keer als mijn mannen eraan kwamen zaten ze onder de glitter.”

En dan was er die keer dat ze een desktopsysteem openmaakten en een dood dier aantroffen.

“Het kan een knaagdier of een vogel geweest zijn,” zegt hij. “We konden het niet met zekerheid zeggen. Maar het was zeer zeker dood.”

Sith schat dat minder dan 5 procent van de 6000 tot 10.000 objecten die zijn dienst wekelijks verwerkt zo smerig is dat het in plastic verpakt moet worden om te voorkomen dat zijn personeel geïnfecteerd raakt of allergische reacties krijgt. Maar dat is toch nog een hele hoop.

“Om de andere week komt er wel iemand naar me toe om te zeggen: ‘dat systeem wil ik echt niet meer aanraken, ik heb het gehad met al die kakkerlakken, dit is gewoon te erg.’ Die klacht krijg ik maar al te vaak te horen.”

Overlevingstip: Pak uit, overall aan.

“Ik zeg tegen mijn mannen ‘Je mag dragen wat je wilt, maar kom niet zeuren als het vies wordt’,” zegt Sith. “Dat gebeurt namelijk bijna altijd.”