Nieuws

Leven na een mislukt project

1x Aanbevolen

Gepubliceerd:15-03-2010 om 15:51 Auteur:Michael Fitzgerald

IT-projecten die mislukken, zijn natuurlijk vervelend voor de klant. Wat vaak vergeten wordt is dat het er ook bij IT zelf flink kan inhakken.

Verwerking Copyright:http://www.flickr.com/photos/18117836@N00/95605308/

Twintig jaar geleden werd het IT-project van Dana B. Harris plotseling afgeblazen. Hij voelt het nog steeds als een nederlaag.

Harris werkte destijds voor het Amerikaanse leger aan sonar acoustics software voor geleide raketten: zeer geavanceerde, wiskundig uitdagende software. Harris zat er helemaal in en vond het ontzettend spannend.

Maar 1990 was een slecht jaar voor de Amerikaanse defensie-industrie. De koude oorlog liep ten einde, en met de dreiging verdampten ook de budgetten – en daarmee uiteindelijk ook zijn project. Van de ene op de andere dag verdween al zijn werk ergens in een la.

“Dat was behoorlijk deprimerend,” vertelt Harris, die inmiddels bij CSC leiding geeft aan een global program management office. “Toen ineens de spanning wegviel die hoort bij de ontwikkeling van dergelijke software, voelde ik me echt een beetje verloren. Ik herinner me dat gevoel heel levendig.”

Wat Harris vooral dwars zat, was dat het werk van zijn hele team simpelweg werd weggegooid. “Al onze inspanningen, al ons werk, werd gewoon weggesneden,” zegt hij.

Geraakt door de annulering, en met grote vraagtekens bij de gezondheid van de branche, verliet Harris uiteindelijk de Amerikaanse defensie, om een nieuw leven te beginnen in de commerciële applicatie-software.

Het valt niet mee je emoties onder controle te houden als je je ziel en zaligheid in langdurige, belangrijke IT-projecten hebt gelegd, die vervolgens om allerlei redenen worden stopgezet, of vol fouten en onaf op de markt verschijnen.

“Een belangrijk deel van de voldoening in ons werk haal je uit de lancering van je product, als je ziet hoe het wordt gebruikt door je onderneming en je klanten,” zegt Ken Corless, executive director of enterprise applications bij Accenture. “Als je 19 maanden lang aan iets hebt gewerkt, waarvan de laatste zes maanden tot de live-gang 80 uur per week, en zes weken voor de lancering trekt iemand het tapijt onder je voeten weg, dan voel je je behoorlijk belazerd.”

Praten over gevoel

Het probleem is dat, als IT-ers zich rot voelen, ze weinig geneigd zijn die emoties te uiten.

Als bedrijven Star Trek waren, dan was IT Spock, zo wordt wel beweerd. En daar zit best wat in, zegt Bill Hagerup, senior consultant bij Ouellette & Associates, een bedrijf dat zich specialiseert in de menselijke kant van IT-management. Algemeen gesproken hebben technisch ingestelde mensen maar weinig geduld met menselijke emoties, meent Hagerup. “Ik weet dat dat een stereotypering is, maar onze kracht ligt in het denken. We zijn geweldige probleemoplossers; we zijn geneigd gevoelens te vergeten.”

Hagerup, die jarenlang in de zakelijke IT heeft gezeten, herinnert zich nog heel goed hoe gedeprimeerd hij raakte door een project dat in een ver verleden niet aan de verwachtingen kon voldoen. Hij was een hoofd-analist voor een project bij een verzekeraar, waar hij lange dagen maakte en hele weekenden doorhaalde. Ondanks die extra inspanningen bleek de gestelde tijd simpelweg te kort, en wat zijn team uiteindelijk op de deadline opleverde was maar zo’n 60% van wat de business had verwacht.

Dat was geen feestje – er was zelfs geen bedankje voor de inspanningen, zegt Hagerup. Enige teleurstelling vanwege de slechte projectresultaten was waarschijnlijk onvermijdelijk, maar het had volgens hem zeker geholpen als er ook enig medeleven was geweest met het IT-team.

Hij zou het heel prettig hebben gevonden als het IT-management met het team rond de tafel was gaan zitten en ze hun woede had laten ventileren over de onredelijke deadline en het gebrek aan steun voor het project. Een paar simpele waarderende woorden voor de inspanning die ze hadden geleverd, hadden veel goeds kunnen doen, denkt Hagerup.

Uiteindelijk kon zijn afdeling aantonen dat de scope van het project te groot was voor de oorspronkelijke deadline. Dat die deadline vervolgens niet gehaald werd, had nooit mogen leiden tot zo’n sfeer van verwijten die zo lang bleef hangen, maar het gebeurde toch.

volgende pagina » « vorige pagina 1 2 3