Eens in de zoveel tijd krijgen de sites van IDG verhalen binnen van lezers die ons een interessant of leuk verhaal uit de praktijk toesturen. Dit verhaal gaat over een dubieus netwerk met een nog dubieuzere beheerder.
"In de jaren ’80 werkte ik voor een bedrijf gespecialiseerd in netwerken van Novell. Het delen van informatie tussen pc’s was nog nieuw en sterk in opmars. Toentertijd was het Novell besturingssysteem bijna standaard bij kleine bedrijven. We hadden een mogelijk nieuwe klant van lucratief allooi: een advocatenkantoor met de wens om te wisselen van leverancier en netwerk.
Het advocatenkantoor bevond zich in een hoog gebouw in het centrum van de stad. Er was formeel geen IT-personeel, dus de office manager leidde ons rond. Hij liet een serieel netwerk zien waarmee alle pc’s in het kantoor verbonden waren. De vorige leverancier had vooraf in elkaar gezette seriële bedrading gebruikt, daardoor was in de muren van elke ruimte een gat van 6 centimeter geboord om daar de grote 32-pin seriële kabel vanuit de server-ruimte naar binnen te leiden.
Toen we de servers zagen, konden we zien dat alle seriële bekabeling verbonden was met een seriële hub. De kabels die in deze ruimte uitkwamen vormden een gigantische bundel van circa 50 cm in doorsnee die via een gat van 60 cm door de muur binnen kwam.
Het was ons snel duidelijk dat hier weinig veiligheidsmaatregelen waren toegepast en dat veel mogelijkheden onbenut waren gelaten. Het netwerk was tergend traag. Daarnaast was berg kabels niet om aan te zien en lag het spul enorm in de weg. Een sterker contrast met een normaal gesproken netjes advocatenkantoor was niet denkbaar. (Later hoorden we nog dat de advocaten furieus waren geweest toen ze erachter kwamen dat er gigantische gaten in hun dure muren waren geboord.)
We vroegen de office manager waarom hij van leverancier wilde wisselen. De manager antwoordde dat hij niet tevreden was met het service level van de leverancier en niet kon leven met de prestatie-issues die ook wij konden constateren. Daarna vertelde hij nog het leukste van dit hele verhaal.
Het was namelijk zo dat de advocatenpartners niet beter wisten en daarom een vriend van een van de advocaten hadden gevraagd om het kantoor van de nodige technologische oplossingen te voorzien. Die vriend bedacht, installeerde en ondersteunde het seriële netwerk. Hij kreeg de sleutel van het pand en mocht altijd in het luxueuze kantoorpand zijn beheertaken uitvoeren, ook buiten kantoortijd.
Totdat op een zaterdagnacht de politie langsreed en zag dat de lichten branden op een van de verdiepingen van het pand. Normaal gesproken vonden er geen criminele activiteiten plaats in deze gemeenschap en was het gebouw geheel donker op dit tijdstip. De politie besloot om te onderzoeken of er soms een inbraak plaatsvond. Met getrokken pistolen traden ze het kantoor binnen en vonden de leverancier samen met een meisje naakt op de bank van een van de advocaten.
Het zal je niet verbazen, het kantoor wilde graag een andere leverancier en een nieuw netwerk. Wij konden op geen beter tijdstip beginnen met onze klus."
Ook een verhaal dat je graag met ons en de lezers wilt delen? Stuur het ons toe en wie weet staat jouw bijdrage straks (anoniem) op Computerworld.nl