Wat heeft Apple te verbergen? Tien dagen nadat CEO Steve Jobs de iPad introduceerde met woorden als "magisch" en "revolutionair", blijven er onbeantwoorde vragen hangen over belangrijke functies. Historisch gezien is het zwijgen van Apple een slecht teken: het begint erop te lijken dat de eerste generatie iPads niet zo onweerstaanbaar of bruikbaar zal zijn als velen van ons hadden gehoopt.
Ik heb Apple een aantal vragen gesteld over wat Jobs en Apple nog niet hebben onthuld over de iPad, en meer dan een week later is de PR-afdeling van Apple nog steeds niet bij me teruggekomen met antwoorden, of toestemming om die antwoorden te publiceren. Andere journalisten en analisten krijgen dezelfde stiltebehandeling rond de mogelijkheden van de iPad die voor veel potentiële gebruikers zo belangrijk zijn.
Nu is Apple berucht om zijn geslotenheid. Het bedrijf ziet de pers vaak als een extensie van hun marketingapparaat, waarbij iedereen behalve enkele uitverkorenen met sadistisch genoegen wordt uitgesloten van enige communicatie. Als Apple die behandeling laat voortduren tot na de spectaculaire onthulling, dan is dat gewoonlijk een teken dat het bewuste product niet in staat is de functionaliteiten te leveren waar de journalisten vragen over hadden gesteld. Met dat in het achterhoofd impliceren de onbeantwoorde vragen over de iPad dat de iPad minder “magisch” en “revolutionair” is dan Jobs ons wil doen geloven.
Hier zijn de vragen die Apple nog steeds niet heeft beantwoord, en de redenen waarom dat waarschijnlijk betekent dat de iPad gaat tegenvallen:
Iedereen die een iPhone of een iPod Touch gebruikt met een kantoor-applicatie zoals Quickoffice, weet hoe frustrerend het is om met Office-documenten te werken. Je moet eerst een draadloze verbinding leggen via een lokaal WiFi-netwerk, een IP-adres invoeren, en dan de bestanden overzetten, of jezelf het document toesturen via email en een Exchange account, zodat je het kunt openen als een attachment.
Apple zegt dat opslaan niet mogelijk is om te voorkomen dat er malware op de iPhone of de iPod Touch komt te staan. Dat argument heb ik nooit begrepen, want de iPhone en de iPod Touch stellen je wel in staat afbeeldingen op te slaan in wat in feite een map is, en die afbeeldingen vervolgens te synchroniseren via iTunes – dus waarom zou dat dan niet mogen met andere bestandsformaten? Maar misschien is dat nou juist de sluiproute die Apple nu wil afsluiten: de Photos app van de iPad lijkt, net als de iWork for iPad app, ook geen optie meer te hebben om foto’s op te slaan, maar ze in plaats daarvan op te nemen in de app zelf.
Het lijkt er niet op dat de iPad je de mogelijkheid gaat geven om bestanden in mappen over te zetten via iTunes, email attachments, of draadloze netwerken. (Ik verwacht overigens wel dat sommige WiFi filesharing apps je straks in staat zullen stellen bestanden over te zetten, maar of Apple’s iWork productiviteits-app die dan ook kan lezen is nog maar de vraag.) Maar gezien het feit dat Apple in elk geval een versie van hun (alleen voor de Mac beschikbare) iWork suite voor de iPad zal aanbieden, lijkt het wel handig als je dan ook bestanden van en naar de iPad kan overzetten.
Helaas meldt Apples website alleen toegang tot iWork- en Office-bestanden vanuit email, en wordt er keurig om de mogelijkheid van opslaan heengepraat. Dat impliceert dat iWork voor iPad email attachments kan openen, ze in het geheugen kan bewerken (of binnen een afgeschermde cache in de app zelf), en vervolgens de bewerkte versie weer kan versturen via email. Kennelijk kan iWork zowel Office- als iWork-documenten lezen, maar kan het alleen iWork- of PDF-documenten terugsturen. Apple zwijgt tot nu toe over deze discrepantie, waarmee het in feite documentbewerking beperkt tot Mac-gebruikers die over iWork beschikken – en dat is maar een heel klein deel van de wereld.
Apple noemt verschillende webgebaseerde emailproviders die met de Mail app van de iPad overweg zouden moeten kunnen, zoals Gmail en Hotmail, maar opvallend genoeg werd Microsoft Exchange nergens genoemd. Ik ging er eerst vanuit dat de iPad gewoon Exchange en hetzelfde handjevol Exchange ActiveSync security policies zou ondersteunen als de iPhone en de iPod Touch, maar nu ben ik daar niet meer zo zeker van. Mijn collega Jason Snell, de hoofdredacteur van Macworld.com, zou het zeer verbazen als Apple Exchange van de iPad zou gooien, gezien de plaats die het inneemt op de iPhone en de iPod Touch, maar ook hij durft er niet zijn handen voor in het vuur te steken.
Analist Chris Hazelton van de 451 Group ontdekte de Exchange-omissie al op 27 januari en vertelde via de IDG News Service dat de iPad zeker geen Exchange zou ondersteunen. Toen ik hem later nog eens sprak, gaf hij toe dat dit een vermoeden van hem was, en dus geen bevestigd feit, maar dat Apple tot op heden niet op zijn navraag heeft willen reageren. Apple heeft ook mij hier geen reactie op willen geven, en hij noch ik zien een goede reden waarom Apple deze simpele vraag niet direct zou beantwoorden.
Als je, net als ik, de iPad in potentie ziet als een surrogaat-laptop voor korte zakenreisjes, dan haalt het ontbreken van Exchange-ondersteuning dat hele idee onderuit, en het maakt duidelijk dat de iPad niet zo’n duofunctioneel zakelijk/consumentenapparaat is als de iPhone en de iPod Touch. In plaats daarvan is het, zoals anderen al eerder hebben gesuggereerd, niet meer dan een grote iPod.
De aankondiging van de iWork productiviteits-app voor de iPad zorgde ervoor dat velen van ons de iPad gingen zien als een lichtgewicht notebook voor email, internet en eenvoudige documentbewerking – maar het gebrek aan Exchange, in combinatie met het onvermogen van iWork for iPad om bestanden op te slaan in Microsoft Office bestandsformaten, suggereert dat de enige zakelijke gebruikers die de iPad voor hun werk zouden kunnen inzetten, dat kleine groepje Mac-gebruikende professionals is die geen Exchange email gebruiken.
Als de iPad Exchange niet ondersteunt, kan ik me niet voorstellen dat het niet overweg kan met VPN en configuratiemanagement, twee zaken waar de iPhone en de iPod Touch in elk geval wel mee uit de voeten kunnen.
Hoewel de iPhone en de iPod Touch geen mogelijkheden hebben voor draadloos management van het apparaat of de bijbehorende beveiligingsaspecten, ondersteunen ze die functionaliteit wel via configuratiebestanden die via het web of de mail worden geladen. Die management-benadering is natuurlijk niet erg bruikbaar voor ondernemingen, omdat het niet garandeert dat de gebruikers de juiste configuratie gebruiken, maar kleine bedrijven met een lokale IT-afdeling kunnen er wel wat mee. (En ja, er zijn inmiddels ook leveranciers, zoals Good Technology, die management tools voor de iPhone leveren waar ook grote ondernemingen wat mee kunnen.)
Als Apple die mogelijkheden van de iPad heeft geschrapt, dan zal geen enkele onderneming die zichzelf serieus neemt de iPad op zijn netwerken willen toelaten. Maar Apple wil er niets over zeggen.
Het hele idee van een grote draagbare mediaspeler spreekt me aan; het lijkt me heerlijk er een te hebben voor onderweg, zodat ik Netflix programma’s kan kijken in mijn hotel in plaats van vast te zitten aan het gewoonlijk bijzonder saaie hotelaanbod. Mijn MacBook Pro wordt veel te heet op schoot, en DVD of streaming video kijken op een MacBook aan een hotelbureau is ook niet erg plezierig.
Maar je kunt geen Netflix streaming video bekijken (of andere vergelijkbare services) op een iPad. Op een iPhone of een iPod Touch is het scherm gewoon te klein voor een beetje fatsoenlijk filmgenot, dus dat daar een Netflix app ontbreekt is niet zo erg. Maar op een iPad is het wat anders. Tot dusverre lijkt het erop dat iTunes de enige mediabron van enige kwaliteit gaat zijn die je op de iPad kunt gebruiken (YouTube geldt niet; dat is meer een naald-in-de-hooiberg oplossing voor geinige clipjes), wat betekent dat je geen gebruik kunt maken van de service van een ander, zelfs als je daar wel al voor hebt betaald. In plaats daarvan moet je Apple geld geven. Ineens lijkt die laptop zo’n gekke oplossing niet meer.
Misschien moet ik er even op wijzen dat hier het probleem wellicht niet bij Apple maar bij AT&T ligt, de provider waar de iPad in Amerika in eerste instantie standaard mee wordt afgeleverd. Het goedkeuringsproces voor apps is soms net een proxy voor AT&T, zoals in het geval van VoIP iPhone apps, die door Apple worden geweigerd omdat AT&T zegt dat hun netwerken het verkeer niet aan zouden kunnen. Afgelopen najaar gaf AT&T plots aan dat het geen bezwaar meer had tegen VoIP iPhone apps die over 3G zouden lopen (tot dan toe kon het alleen via WiFi), en Apple begon ze goed te keuren. Kort geleden (afgelopen vrijdag) zei AT&T dat het zijn bezwaren tegen de Sling Media video streaming service voor de iPhone had laten varen, want ook dat was tot dan toe beperkt tot WiFi-verbindingen. Ik veronderstel dat dit betekent dat Apple nu ook 3G-versies van de Sling app gaat goedkeuren, en dat zo de deur open gaat voor andere services, zoals die van Netflix. Maar tot nu toe wil Apple daar niks over zeggen.
Zal Apple het gebruik van zulke video services toestaan? Tot nu toe blijft het bij een angstig zwijgen.