Het is weer januari, en je weet wat dat betekent: Apple heeft zijn hypemachine weer op 11 gezet.
Vroeger was het nog zo dat Apple die machine zelf moest aanzwengelen. Je weet wel: de fanboys opstoken, een paar sappige details lekken naar zorgvuldig geselecteerde leden van de pers, en dan maar als een gek ontkennen. (Voormalig Apple marketingman John Martellaro heeft voor de Mac Observer een fascinerend verslag geschreven over hoe Apple zo’n ‘controlled leak’ precies aanpakt.)
De uitnodiging is zo ontzettend hip en te wauw weet je wel dat ik (net als 16,456,299 andere blogs) de noodzaak voel om hem hier nog een keer af te drukken:

Wat zijn dat in vredesnaam voor vlekken? De NSFW snaken van eSarcasm hebben daar wel wat ideeën over. (Mijn persoonlijke favoriet: Apple fuseert met Skittles – dat, of het is wat je krijgt als je Teletubbies met een stoomwals laat spelen.)
Het maakt niet uit. Op het hele web gonzen de nieuwtjes, de geruchten, speculaties, suggesties en puur geblaat over wat we allemaal over een week te horen gaan krijgen, en daar komen dan nog hele scheepsladingen samenvattingen van al dat rumoer overheen. Hier is mijn persoonlijke versie:
Maar echt, tenzij je toch al een iPhone of Mac fanboy bent is het echte “nieuws” straks de Wonder Tablet. Iedereen hoopt wanhopig dat Apple in staat zal zijn het Grote Gadget Dilemma op te lossen door een apparaat te bouwen dat precies goed is: breed genoeg om boeken en tijdschriften te kunnen lezen, maar klein genoeg om in een hand- of aktetas mee te kunnen nemen; helder genoeg om er onder verschillende lichtomstandigheden van te kunnen lezen, en toch zuinig genoeg om een fatsoenlijke batterijduur te realiseren; snel en direct zonder dat je hem met ovenwanten moet aanpakken; en ten slotte ook nog zo goedkoop dat de massa het zich kan veroorloven, en dan ook nog met goedkope draadloze verbindingen.
Dat gaat dus niet gebeuren, naar mijn bescheiden mening. Zelfs Apple kan geen apparaat maken dat je niet vet maakt maar toch geweldig smaakt, dat je vult zonder je te laten uitdijen, ook al zullen ze dat ideaal waarschijnlijk dichter benaderen dan iemand ooit eerder is gelukt.
En als die Wonder Tablet al die dingen niet kan bieden? Dan wordt hij afgeschilderd als een teleurstelling, ongeacht hoe goed hij in werkelijkheid is. Dat is het nadeel van een hypemachine van wereldklasse: uiteindelijk moet je wel aan de onredelijk hoog opgeklopte verwachtingen tegemoetkomen.
Ik hoop alleen niet dat ze hem echt de iPad gaan noemen. Elke keer dat ik dat hoor moet ik denken aan van die vrouwelijke hygiënische hulpmiddelen. Dat is vast niet wat Apple wil bereiken.