Blog

De 7 hoofdzonden van Windows 7

2x Aanbevolen

Gepubliceerd:22-10-2009 om 17:09 Auteur:Randall C. Kennedy

Wellust, gulzigheid, hebzucht, woede, afgunst, hoogmoed en traagheid - het nieuwe besturingssysteem van Microsoft maakt zich schuldig aan elk van deze 7 hoofdzonden. Je kunt het volgende doen om de schade die de zonden aanrichten te beperken.

De 7 hoofdzonden – eeuwenlang hebben ze tot de verbeelding gesproken van dichters, geestelijken en politici, en hebben ze de ongewassenen een spiegel voorgehouden: maak je hieraan schuldig en je zult ervoor boeten!

Er zijn maar weinig softwareproducten die tot zoveel losbandigheden hebben aangespoord als Windows. Van wellust tot traagheid tot afgunst is het besturingsplatform van Microsoft een bron van veelvuldige schennis gebleken. Fanatici hebben het geprezen en experts hebben het vervloekt, terwijl de IT-ers onder ons worden gedwongen er daadwerkelijk mee te leren leven.

Dus nu Windows 7 voor de deur staat lijkt het zinvol het product eens onder de loep te nemen met het oog op deze 7 hoofdzonden. Op wat voor manieren spoort het nieuwe besturingssysteem van Microsoft gebruikers aan verkeerde dingen te doen? En wat kun jij, de IT-administrator, doen om de vleselijke impulsen en slechte gedragingen te beheersen die door deze stiekeme natuurkracht worden aangewakkerd?

Wellust: Pas op voor de faux-Mac ervaring die gebruikers naar het “echte werk” toe kan leiden

Windows 7 wakkert wellust aan. Het spoort aan tot een ongezond verlangen naar een betere computerervaring. Als je een IT-administrator bent zul je de signalen gemakkelijk herkennen: de net iets te lange blik op de MacBook Pro van een freelancer, het gebruik van een iPhone in plaats van de standaard BlackBerry, een browsergeschiedenis vol links naar artikelen op macworld.com, de alleszeggende “my other PC is a Mac” bumperstickers die op kantoordeuren zijn geplakt.

Als je deze primitieve impulsen niet in bedwang houdt kunnen ze de kantoormoraal flink aantasten. Gefrustreerd door de beperkingen die worden opgelegd door een streng ‘Windows-only’ regime kunnen sommige werknemers hun toevlucht nemen tot verboden zaken. Heel wat naïeve systeemadministrators hebben de ongelukkige fout gemaakt de signalen te negeren, om er later achter te komen dat een obstinate gebruiker stiekem achterin de bezemkast zijn of haar lustobject – een binnengesmokkelde MacBook Air – zit te bepotelen.

Als je volgens je taakomschrijving een ‘Windows-only’ beleid moet voeren, houd de boel dan goed in de gaten tijdens de overstap naar Windows 7. De faux-Mac ervaring van de Aero gebruikersinterface zal ongetwijfeld hun frustratie verergeren en misschien zelfs zorgen voor een toename in wellustdaden zodra gebruikers erachter komen dat ze de dupe zijn van een slechte imitatie. Dus blijf alert. Wees kordaat. En houd een hamer bij de hand (om Appels mee te slaan, geen koppen).

Gulzigheid: Windows 7 vreet hardware

Windows 7 vreet, net als Vista, een hele hoop geheugen en processorkracht. Net als zijn beruchte voorganger Vista blijft Windows 7 aanzienlijk meer RAM verbruiken dan Windows XP, waarschijnlijk om zijn behoorlijk uitgebreide set standaarddiensten te kunnen ondersteunen. Zoals uit verschillende tests is gebleken, begint deze laatste versie van Windows pas adequaat te presteren wanneer het op multicore hardware wordt gedraaid, en sommige “coole” features zoals de Aero gebruikersinterface vereisen nieuwe grafische hardware en/of driverupdates.

Onder de besturingssystemen is Windows 7 echt het toppunt van gulzigheid. Het is opgeblazen en topzwaar met een niet te stillen honger naar de allernieuwste hardware. Het vreet processorkracht en geheugencapaciteit alsof het binnenkort uit het assortiment gaat. Maar waarom? Wat doet Windows 7 nou zoveel beter dan zijn slankere pre-Vista voorouders?

Deze vragen zul je ongetwijfeld naar het hoofd geslingerd krijgen zodra je begint met het trage en pijnlijke upgradeproces waarbij je probeert opnieuw een te grote Windows release op je PC-hardware te proppen waarvoor het budget toch al flink beknot is. Wanneer je geconfronteerd wordt met vragen over deze nieuwste “upgrade”, probeer dan te benadrukken dat al die naar geheugen snakkende diensten je omgeving veel beter hanteerbaar zullen maken.

En als laatste redmiddel kun je het op de veiligheid gooien: een trage pc is de prijs die je betaalt voor gemoedsrust, of die rust nou echt of (in het geval van Windows 7) ingebeeld is.

Hebzucht: Windows 7 kost je geld, steeds opnieuw

Microsoft is een hebberig bedrijf. Zijn obsessie voor winstbehoud door het uitbannen van softwarepiraterij heeft geleid tot steeds zwaardere “Windows Genuine Advantage” (lees: kopieerbeveiliging) mechanismen, die zich ophopen tot een oplossing die Vista en, in mindere mate, Windows 7 plaagt. Ondertussen heeft Microsoft’s vastberadenheid om zijn inkomstenstroom te beschermen ertoe geleid dat het bedrijf klanten die weigeren aan Software Assurance mee te doen (een duur verzekeringsplan dat per pc een jaarlijkse vergoeding vraagt voor het privilege de nieuwste Windows te draaien) cruciale managementtechnologieën wordt ontzegt, zoals het Microsoft Desktop Optimization Pack (MDOP) en Enterprise Desktop Virtualization (MED-V).

Een andere zakkenrollerstechniek: het vastkluisteren van de weinige tastbare IT-gerichte voordelen van Windows 7 aan het serverplatform van het bedrijf. Wil je gebruik maken van technologieën als Branch Cache of Windows Direct Access? Dan zul je moeten sparen voor een aantal upgrade CAL’s (client access licenses), want Windows Server 2008 R2 komt eraan. Het is gewoonweg onvergeeflijk dat men nu opnieuw moet dokken voor alweer een nieuwe upgradecyclus, gezien het feit dat Microsoft eerder al een niet-bestaande integratie voor Vista/Server 2008 had beloofd waarbij IT-winkels die bittere pil maar gewoon moesten slikken.

Gezien de monopoliepositie van het bedrijf is zulk gedrag nog verwerpelijker. Goed of slecht, de verantwoordelijkheden van Microsoft gaan nu verder dan alleen het tevreden houden van hun aandeelhouders. Het bedrijf moet leiderschap bieden en richting geven aan de gehele sector. Als ze een onhanteerbaar platform vol met bugs loslaten op een publiek dat zowat gevangen zit, is het verplicht betaalbare oplossingen aan te bieden om de tekortkomingen in dat platform te behandelen.

Dit is de houding die een ware marktleider moet aannemen – en als ervaren IT-professional weet je maar al te goed dat Microsoft zich vrijwel elke keer aan dat ideaal onttrekt. Jouw taak is dan het verhullen van deze morele zwakte door de vele valse voorstellingen van “waarde” te benadrukken die Microsoft gebruikt om Software Assurance en Windows Server 2008 R2 te vergoeilijken. Tenslotte heb je zonder SA een probleem, en zonder Windows Server 2008 R2 heb je niet veel meer dan een opgepoetste Vista. Dus portemonnee open en kop dicht. Of stap over op Linux en besteed de rest van je leven aan het debuggen van het idee van een device driver stack van een puistige tiener. De keus is aan jou.

volgende pagina » « vorige pagina 1 2