IT is weer eens tegendraads. Waar de hele wereld de werkvloer steeds verder uit elkaar trekt, kruipen de IT-afdelingen steeds dichter tegen elkaar aan. Ongezond, en zelfs gevaarlijk!
“Mamma, wat is forenzen?”
“Dat is wat mensen vroeger deden, lieverd. Dan stapten ze in auto’s en reden ze van hun huis af naar hun werk toe. Dat duurde soms uren.”
“Waarom deden ze dat?”
“Omdat hun computers en hun spullen op het werk waren. En de mensen waar ze mee moesten praten ook.”
“Dat is stom! Waarom gebruikten ze hun avatars niet dan?”
“Vroeger hadden ze nog geen avatars, schat. Als mensen iets wilden doen, dan moesten er echt naartoe om het te kunnen doen.”
Belachelijk? Niet zo snel. Teleforensen heeft dit jaar een vlucht genomen, zowel bij grote als kleine bedrijven. En technieken zoals
Bovendien groeit de culturele acceptatie van het idee dat werk zich niet per se op één bepaalde plaats hoeft af te spelen. Nadira Hira beschreef in Fortune hoe haar generatie (de Millenniumgeneratie) het concept “naar je werk gaan” niet begrijpt. Zij bekijken werk als iets wat je doet, niet als iets waar je bent.
Als erkend lid van de Generatie X stond ik eind jaren ’80 in de frontlinie van deze trend. Als pas afgestudeerd student gebruikte ik het internet om databestanden te downloaden van afgelegen deeltjesversnellers, in plaats van de 1500 kilometer te reizen om ze persoonlijk op te halen. Vijftien jaar later gaf ik leiding aan een internationaal team van engineers via breedband, telepresence, messaging en teleconferencing. Dezer dagen is mijn hele onderneming virtueel. We ontmoeten elkaar maar eens in de zes maanden persoonlijk, en we hebben zelfs bij die gelegenheid wel eens een collega gehad die vanwege een operatie de bijeenkomst via video heeft bijgewoond.
De volgende stap voorwaarts (en die komt eraan) komt als virtueel werken zich uitbreidt tot buiten het domein van de kenniswerkers, naar het soort banen dat historisch gezien altijd een fysieke aanwezigheid heeft vereist. Je hebt vast wel eens gehoord over telegeneeskunde, waarbij doktoren op afstand een operatie uitvoeren. En bedenk dan eens hoe dat kan worden ingevuld voor politieagenten, verpleegsters en fabrieksarbeiders. Als je aan het andere eind maar de juiste robots hebt staan, wordt fysieke aanwezigheid steeds vaker onnodig.
Opvallend genoeg lopen de IT-afdelingen achter op deze virtuele werkplekcurve: terwijl werknemers in toenemende mate geografisch verspreid zitten (meer dan 90% werkt al ergens anders dan op het hoofdkantoor), worden IT-afdelingen steeds verder gecentraliseerd. Teleforensen is zelfs zeldzamer binnen IT-afdelingen dan onder de arbeidsmarkt in zijn geheel.
Dat is enigszins beangstigend, om allerlei redenen. Om te beginnen laat IT een revolutie aan zich voorbijgaan die de rest van het bedrijf wel doormaakt, en dat is geen goed nieuws voor IT-medewerkers. Erger is dat IT-afdelingen steeds verder af komen te staan van de noden, ervaringen en vereisten van hun virtuele collega’s. Als de IT-variant van ‘samenwerking’ blijft hangen in naar elkaar roepen over de rand van de cubicle, wordt het wel lastig voor IT om enige strategie van betekenis te ontwikkelen voor communicatie- en samenwerkingstechnologieën.
Als je je eigen team hierin herkent, is het hoog tijd om twee stappen te nemen. Begin virtueel te werken. En ontwikkel strategieën rond de vraag hoe technologieën zoals mobility, video en robotica je werkplek revolutionair kunnen veranderen.